her iflimizin bafl›, ortas› ve sonu O’nun ad›yla ve O’nun ad›nad›r. Hamdimiz ve senam›z Allah’ad›r. O Allah ki, özünde merhametli, iflinde merhametlidir. Sonsuz rahmetin kayna¤›d›r. Vahiyle insana tenezzül buyurmufl, akleden kalplerimizi onunla doyurmufltur. Deste¤imiz ve salât›m›z, onun vahyini bize ald›¤› gibi tafl›yan, o vahyi tafl›makla kalmay›p model bir hayat› yaflayan, insanl›k sadakas› olan ve insanl›¤a ucunda ebedi mutluluk bulunan ayd›nl›k bir yol b›rakan, bir ömrün vahye nas›l adanaca¤›n›n sembolü olan, hayat› canl› bir Kur’an olan Rasulullah’ad›r. Kelam›n en yüksek tecellisi vahiydir. Varl›k, O konuflunca var oldu. Tarih, O konuflunca bafllad›. Beflere ruh, O’nun dilini anlas›n diye üflendi. O ruh içinde irade, ak›l ve nutk O’nun kelam› muhatab›n› bulsun diye verildi. Ve insan, O’nu anlas›n diye var oldu. Varl›¤› kelam ile bafllatan, insan›n serüvenini de kelam ile bafllatt›. Hak ve sorumluluk verdi¤i insana, hak ve sorumluluklar›n› nas›l kullanaca¤›n› vahiyle ö¤retti. Tarihin eksenine kelam› yerlefltirdi. ‹nsana vahiyle yol gösterdi. Hayat› infla etsin diye insan› dünyan›n “kalfas›” (halife) yapt›. Bu kalfa iflini iyi yaps›n diye, insan› vahyin eliyle infla etti. ‹slam Allah’›n kâinat› yönetti¤i sistemin ad›, vahiyse ilahi bir infla projesiydi. Hayat yol, insan yolcuydu. Yolu da yolcuyu da yaratan oydu. Yol haritas›n› belirlemek, yolu ve yolcuyu yaratan›n hakk›yd›. Tüm ilahi vahiyler, kâinat a¤ac›n›n bu soylu meyvesi var edilifl amac›n› gerçeklefltirsin diye gönderilmiflti. Ve insanl›¤›n son çevriminde ebedi rehberlik Kur’an suretinde tecelli etmiflti. Son Vahiy, bütün bunlar›n hepsini dört

Related Post

Cevap Yaz

*

*